Landgoed Rijckholt - Historie

Historie

Landgoed Rijckholt is een stuk land in het dorpje Geersdijk op het Zeeuwse eiland Noord-Beveland. Op het landgoed bevinden zich momenteel een woongemeenschap voor ouderen, een bed & breakfast, vakantiehuisjes, een lunchroom/restaurant en een kinderopvang.

Het Landgoed is een familiebedrijf. Opa en Oma Valkier zijn als eerste bewoners op het Landgoed komen wonen. De grond hebben zij vererfd. De volgende generaties hebben de ziel gelegd in het zorgbedrijf. Dat is meer dan een professionele organisatie. Het is een gemeenschap, waarbij de drijvende katalysator de familie is. Dat kun je voelen. Als je dat samenbrengt met de grote betrokkenheid van veel familieleden van bewoners dan ontstaat een uniek samenspel. Wat zich op de familiedag echt laat zien. Alles komt samen: Bewoners met kinderen en kleinkinderen; medewerkers met
kinderen en partners en de familie Bakker. Samen een gezellige boel.

Rijckholt

Landgoed Rijckholt heeft het wapen en de spreuk van de familie Rijckholt Bakker. De spreuk is “Deo inclino homini non Cedo”. Dit betekent: “Voor God buig ik maar voor de mens wijk ik niet”.

Rijckholt is één van de voornamen (of doopnamen) van de familie Bakker. Deze naam is nu zo’n zes generaties in de familie. Het verhaal gaat dat een bet-bet-bet-grootvader gelegerd bij het kasteel in het gehucht Ryckholt in Limburg, in een nacht, terwijl hij daar in de vrieskou in zijn legertent lag, een verschijning gekregen heeft (dat werd in die tijd gezien als een soort religieuze droom waar een heilige of Jezus voor je verschijnt en een opdracht geeft). Deze voorvader was zo onder de indruk van deze heilige verschijning , dat hij zich voornam om in de toekomst het daar gelegen kasteel Ryckholt te kopen. Thuisgekomen met dit verhaal heeft hij zijn broers ervan overtuigd dat zij van toen af al hun nazaten een extra voornaam of doopnaam moesten meegeven namelijk “Rijckholt”. En zo is deze naam in de familie gekomen.

Inmiddels zijn er al honderden nazaten die Rijckholt Bakker heten. En op die manier weet je dat mensen die Bakker heten, met als laatste voorletter een “R”, familie van elkaar zijn. Helaas heeft de voorvader nooit het geld bij elkaar kunnen krijgen om het kasteel voor de familie te kopen.

Van boomgaard tot multifunctioneel bedrijf

Het landgoed is van veel recentere datum. Het is een zogenaamd Nieuw Landgoed en erkend in het kader van de Natuurschoonwet 1928, bij beschikking van 2004. Voor de omvorming naar het huidige stuk land was de polder een boomgaard. Een fruitbedrijf dat begonnen is door Opa Valkier na de ramp in 1953 samen met zijn aardappelexport bedrijf. Hij heeft de grond vervolgens vererfd aan zijn kinderen.

Rob en Karin Bakker-Valkier woonden al sinds 1982 in de boerderij aan de zuidkant van de polder en zij hebben hun deel in 2004 omgedoopt tot Landgoed Rijckholt. Het fruitbedrijf is toen gestopt en de ontwikkeling van de woonzorggemeenschap, het restaurant en B&B is toen gestart.

In 2005 zijn de B&B en het restaurant geopend. Het restaurant als verbouwing van de fruitschuur uit 1920 en de B&B als eerste nieuwe gebouw.

uit de PZC van 4 mei 2006 – bron: krantenbankzeeland.nl

Zorgvilla’s

In 2005 is ook de bouw van de villa’s en het Landhuis gestart. In die tijd werd dochter Karin ziek en zij overleed in 2006 op 51-jarige leeftijd. Dit was een moeilijke en trieste periode, maar de kinderen van Rob en Karin, Kim en Jan Thij Bakker zijn bijgesprongen en de villa’s en het Landhuis zijn voltooid in 2007. In de bouw is veel symboliek verwerkt om daarmee de ziel van Karin bij ons te houden.

De villa’s zijn vernoemd naar de voornamen van Karin. Zij heette Anna Cornelia Appoline Karin Valkier. En de villa’s heten, van oost naar west: Villa Anna, Villa Cornelia en Villa Appoline. Later is daarbij gekomen: De Kaatse Kaai en huize Valkier.

Direct na de opening zijn opa Jan Valkier en oma Riek Valkier-Bekers als eerste bewoners in een appartement in Villa Cornelia komen wonen. Zij hebben daar nog zeven jaar gewoond en zijn beiden in 2014 overleden. Oma in april op 92-jarige leeftijd en opa in augustus op 98-jarige leeftijd.

Dementiezorg

In 2011 is huize Valkier geopend als een groepshuis, specifiek gericht op mensen met een dementie. De indeling van dit huis is gericht op continue visueel contactmogelijkheden tussen bewoner en verzorger, met twee woonkamers en rondloop mogelijkheden, zowel binnen als buiten. Er zijn veel ramen en licht, zodat mensen zich veilig en beschut voelen, maar geen opgesloten gevoel hebben.

Bewoners kunnen zelfstandig door de voordeur naar buiten lopen maar zijn beschermd door de omsloten tuin, die zo groot is, dat zij ook daar niet het gevoel hebben opgesloten te zijn. Licht, rust, geen gevoel van vrijheidsbeperking en aandacht zijn de ingrediënten waarmee we proberen voor deze bewoners een zo comfortabel mogelijke omgeving te creëren.

Daarnaast wordt met deze bewoners veel begeleid gewandeld op het terrein buiten de omsloten tuin. Afhankelijk van de mogelijkheden van de bewoner worden ook andere activiteiten ondernomen.

Zorg bij dementie - Huize Valkier

Uitbreiding

In 2012 zijn de Hofjes en de Kaatse Kaai gebouwd en opgeleverd in 2013. Deze gebouwen hebben de namen meegekregen van de kleinkinderen. Het hofje van Dees en Evi. De appartementen zijn hier kleiner, maar kunnen voor echtparen wel geschakeld worden. Daardoor ontstaan flexibiliteit. Door het dichter bij het restaurant te situeren is een soort dorpspleintje gecreëerd voor de mensen die graag wat mensen om zich heen zien.

Kinderopvang

In 2016 is de kinderopvang gestart in een geschakeld appartement van het hofje met een eigen omzoomde tuin.