Lustrumfeest

Op zaterdag 26 september vieren we iets moois: een dubbel lustrum! Twintig jaar zorg en tien jaar kinderopvang en dat vieren we samen met een open dag. We zetten de deuren wijd open: voor bewoners en hun families, voor de ouders en kinderen van de opvang én voor iedereen van buitenaf die benieuwd is naar Landgoed Rijckholt. Er zijn muziekoptredens, activiteiten en rondleidingen over het landgoed. 

Overweegt u om op het landgoed te komen wonen, hier te werken of een plekje te zoeken bij de kinderopvang? Dan is dit hét moment om sfeer te proeven en al uw vragen te stellen.

Uitnodiging

We zijn alweer heel wat jaren bezig op Landgoed Rijckholt. Toch was het Landgoed niet altijd zo, en waarschijnlijk zal het ook niet altijd zo blijven. Dit jaar vieren we graag even waar we nu staan.

Wat is er eigenlijk allemaal gebeurd? Lang, lang geleden waren we hier nog een echt eiland. Mijn opa, Jan Valkier, kocht na de watersnoodramp van 1953 deze polder en begon er een fruitboomgaard naast zijn aardappelhandel. De boerderij die nu het restaurant en ons woonhuis is, is gebouwd in 1921. Tijdens de ramp heeft het een meter onder water gestaan, het zout komt tot op de dag van vandaag nog uit de muren.

De appels en peren in de boomgaard zijn er gebleven tot 2003. Toen ging de bedrijfsleider met pensioen, en het was al jaren geen rendabele boomgaard meer. Mijn ouders besloten dat het tijd was voor iets nieuws: wonen met zorg. Ze wilden zelf namelijk graag op het platteland, temidden van de natuur, oud worden.

Helaas is mijn moeder in 2006 overleden, nu alweer 20 jaar geleden. Ze heeft nog precies de oplevering van de villa’s en het landhuis mogen meemaken. Het was geen makkelijke tijd. Aan de andere kant hield het bedrijf me ook zo bezig dat ik niet te veel tijd had om erbij stil te staan.

In 2010 bouwden we Huize Valkier. We zagen dat het landhuis, qua opzet, niet het meest geschikte huis was voor mensen met verder gevorderde dementie. Daarna kwamen er vragen, met name van alleenstaande dames, die graag wat kleiner wilden wonen met gezelligheid. Met dat idee in ons achterhoofd bouwden we in 2013 de Hofjes: een kleiner, eigen huis, maar nog steeds met veel gezamenlijke ruimte.

Zoals Loesje ooit zo mooi schreef: “ik hoef geen tuin, ik deel een park.”

Zo proberen we ook op het landgoed met gezamenlijke en eigen ruimte om te gaan. Gedeelde ruimte geeft minder eenzaamheid en meer mogelijkheden.

Inmiddels kon ik ook weer wat verder kijken dan alleen het bedrijf, en had ik mijn man ontmoet. In 2016 hadden we al drie kinderen, en was de drempel om ook een kinderopvang te beginnen weggevallen. Het is een mooie synergie: zorg, toerisme, kinderopvang, allemaal met en voor mensen.

In 2018 kochten we de overkant erbij, waar mijn vader en mijn liefmoeder Barbara nu wonen en waar na een lange verbouwing nu vakantiehuizen voor toeristen zijn. In 2020 breidden we opnieuw uit met de aankoop van de Vliethoeve, een prachtige plek die nu huisvesting biedt aan gevluchte mensen uit Oekraïne.

We vieren dit jaar dus een jubileum, want we hebben 2006 als startdatum gekozen. Maar eigenlijk kunnen we bijna elk jaar wel iets vieren. Ik ben in ieder geval elke dag opnieuw blij met deze mooie plek. Het voelt goed. Menselijk, huiselijk, gezamenlijk, en toch ook weer vrij genoeg.

Ik blijf bedenken wat er nog bij past, wat een beetje leuker of mooier kan. Het is gelukkig nooit af, want dingen bedenken, en ze dan doen en maken, is misschien wel het leukste wat er is.

Liefs,
Kim Lustermans-Bakker
Directie Landgoed Rijckholt